ਬਸ ਇੰਜ ਹੀ ਗੁਜ਼ਰ ਗਿਆ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਬਚਪਨ

ਕੱਚੇ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਭੱਜ ਭੱਜ ਧੂੜਾਂ ਠਾਲਣੀਆਂ ,, ਰੂੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਭੱਜੇ ਫਿਰਨਾ ,, ਕੋਈ ਫਿਕਰ ਨਾ ਫਾਕਾ  ,,,,

ਉਦੋਂ ਪਰੈਮਰੀ ਸਕੂਲ ਚ ਪੜਨ ਵੇਲੇ ਪੈਹਲਾਂ ਤਾਂ ਫੱਟੀਆਂ ਤੇ ਗਾਅਜੀ ਲਾਉਣੀ ,, ਫੇਰ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਮਿੰਤਾਂ ਕਰਨੀਆਂ ਵੀ ਸੂਰਜਾ ਸੂਰਜਾ ਫੱਟੀ ਸਕਾਅ ,, ,, ਫੇਰ ਸੂਰਜ ਤੇ ਡੀਸੀ ਆਲਾ ਰੋਅਬ ਵੀ ਮਾਰ ਦੰਦੇ ,, ਜੇ ਨਈ ਸੁਕਾਉਣੀ ਤਾਂ ਨਾ ਸਕਾਅ ,


ਫਿਰ ਮਾਸਟਰਾਂ ਭੈਣਜੀਆਂ ਤੋਂ ਫੱਟੀਆਂ ਤੇ ਪੂਰਨੇ ਪੁਆਕੇ , ਉੱਪਰ ਊੜਾ ਆੜਾ ਲਿਖਣਾ ਕਾਲੀ ਸ਼ਿਆਈ ਨਾਲ ,, ਦਵਾਤ ਚੋਂ ਡੁਮਕੇ ਭਰ ਭਰ ਲਿਖਣਾ ਕਾਨੇਆਂ  ਦੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਕਲਮਾਂ ਨਾਲ ,,


ਜੇ ਕਿਤੇ ਸ਼ਿਆਈ ਬਣਾਉਣੀ ਭੁੱਲਗੇ ਜਾਂ ਦਵਾਤ ਘਰੇ ਰਹਿ ਜਾਣੀ ,, ਤਾਂ ਨਾਲਦੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਰਨਾ , ਆੜੀ ਜਰ ਇੱਕ ਡੁਮਕਾ ਤਾਂ ਲਵਾ ਦੇ ,, ਫੱਟੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪਾਸਾ ਤਾਂ ਲਖਵਾਦੇ ,, ਜੇ ਉਹ ਲੜਿਆ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਜਰੂਰ ਲਵਾ ਦੰਦਾ , ਉਹ ਵੀ ਇੱਕ ਸ਼ਰਤ ਉੱਤੇ ,, ਬੀ ਕਾਹਲੂੰ ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਦੀ ਸ਼ਿਆਈ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਲਖਾਈੰ ,,


ਸਕੂਲੋਂ ਛੁੱਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਾਨੇ ਲਭਣੇ , ਕਲਮਾਂ ਘੜਾਓਣ ਖਾਤਰ ,ਕੋਈ ਪਿੰਨ ਪਿੰਸਲ ਦਾ ਨਾਮੋਂ ਨਸ਼ਾਨ ਨੀ ਸੀ ,,
ਫਿਰ ਸਲੇਟਾਂ ਤੇ ਗਿਣਤੀ ਲਿਖਣੀ , ਪਹਾੜੇ ਲਿਖਣੇ , ਦੂਣੀ ਦੇ ਤੀਏ ਦੇ ,, ਡੂਡੇ , ਸਵਾਏ , ਢਾਈਏ ਦੇ ਪਹਾੜੇ ਲਿਖਣੇ ,,


ਉਦੋਂ ਕੋਈ ਡਸਟਰ ਡੁਸਟਰ ਨੀ ਸੀ ਹੁੰਦੇ ,, ਸਲੇਟ ਤੇ ਈ ਥੁੱਕ ਸਿੱਟਕੇ , ਮੁੱਕੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਕੂਹਣੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਝੱਗੇ ਦੇ ਪੱਲੇ ਨਾਲ ਲਿਖੇਆ ਲਖਾਇਆ ਸਾਰਾ ਢਾਹ ਦਿੰਦੇ ਸੀ ,,


ਸਲੇਟੀਆਂ ਚੱਬ ਜਾਣੀਆਂ ,, ਗਾਅਜੀ ਖਾਈ ਜਾਣੀ ,, ਨਾਲੇ ਅਗਲੇ ਨੂੰ ਕਹੀ ਵੀ ਜਾਣਾ ,, ਡਰਾਈ ਵੀ ਜਾਣਾ ,, ਉਏ ਤੇਰੇ ਢਿੱਡ ਚ ਮਲੱਪ ਬਣਨਗੇ ਉਏ ,, ਗਾਅਜੀ ਖਾਣ ਨਾਲ , ਸਲੇਟੀਆਂ ਖਾਣ ਨਾਲ ,,,,


ਸਵੇਰੇ ਆਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਪਰੇਰ ਤਾਂ ਬਾਚ ਹੋਣੀ , ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਹੜੇਆਂ ਦਾ ਰੱਟਾ ਲਾਉਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਸੀ ਸਾਰਾ ਸਕੂਲ ,,
ਪੂਰਾ ਜੋਰ ਲਾ ਲਾ ਬੋਲਣਾ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ , ਬੋਲ ਬੋਲ ਕੇ ਗਲਾ ਬਹਿ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ,, ਇੱਕ ਦੂਣੀ ਦੂਣੀ ,, ਦੋ ਦੂਣੀ ਚਾਰ ,,
ਫਿਰ ਦੂਹਰੇ ਪਹਾੜੇ ਵੀ ਪੜਨੇ ,,
ਫਿਰ ਇੱਕ ਦਾ ਏਕਾ , ਦੋ ਦਾ ਦੂਆ , ਤਿੰਨ ਦਾ ਤੀਆਂ , ਚਾਰ ਦਾ ਚੌਕਾ , ਪੂਰੀ ਸੌ ਤੱਕ ਬੋਲਣੀ ,,
ਪੂਰੇ ਪਿੰਡ ਚ ਆਵਾਜ ਗੂੰਜਣੀ ,,,,


ਕੋਈ ਕਤਾਬਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਵੀ ਹੈਣੀ ਸੀ ਮੋਢੇਆਂ ਉੱਤੇ ,, ਇੱਕੋ ਕੈਦਾ ਤੇ ਇੱਕ ਪਹਾੜੇ ਦਾ ਕੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ , ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਤਣੀਆਂ ਆਲਾ ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਘਰੇ ਈ ਸਿਉਂਤਾ ਹੋਇਆ ਝੋਲਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ,, ਜੀਹਦੇ ਵਿਚ ਕਾਲੀ ਸ਼ਿਆਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡੁੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ,, ਨਾ ਪਰਕਾਰ , ਜਮੈਟਰੀ , ਫੁੱਟਾ , ਡੀ , ਤਿਕੋਣੀ , ਕੁਸ਼ ਬੀ ਨੀ ਸੀ ਹੁੰਦਾ ,,


ਜਿਹੜੇ ਜੱਟਾਂ ਦਾ ਮੁੰਡੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀਗੇ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲੇ ਜੂਰੀਏ ਆਲੇ ਰਿਉ ਆਲੇ ਥੈਲੇਆਂ ਦੇ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਝੋਲੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ ਚਿੱਟੇ ਚਿੱਟੇ ,,,,
ਮਾਸਟਰ ਤੇ ਭੈਣਜੀਆਂ ਵੀ ਅਹਿਜੀਆਂ ਨੀ ਸੀ ਹੁੰਦੀਆਂ , ਜੈਹਜੀਆਂ ਹੁਣ ਹੁੰਦੀਆਂ ਨੇ ਨਿਕੀਆਂ ਨਿਕੀਆਂ ਜੀਆਂ ,,,,


ਉਦੋਂ ਤਾਂ ਬੇਬੇ ਦੇ ਹਾਣ ਦੀਆਂ ਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸੀਗੀਆਂ ਭੈਣਜੀਆਂ ,, ਬੇਬੇ ਦੀ ਉਮਰ ਦੀਆਂ ਸਾਡੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਸੀ ,  ,, ਜਦੋਂ ਮਾਸੀ ਚਾਚੀ ਅਰਗੀਆਂ ਹੀ ਨੂੰ ਭੈਣਜੀ ਭੈਣਜੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀਗੇ ,,,, ਕਮਾਲ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ ਉਦੋਂ  ,,ਉਂਗਲੀ ਜਾਂ ਚੀਚੀ ਦਿਖਾ ਕੇ ਭੈਣਜੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣਾ ,, ਭੈਣਜੀ ਜੀ ਇੱਕ ਨੰਬਰ ਜਾ ਆਈਏ ,,


ਨਾ ਕੋਈ ਵਰਦੀ ਹੋਣੀ , ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਚ ਨਾਲੇ ਆਲੀਆਂ ਨੀਕਰਾਂ , ਅਤੇ ਜਹਿਜਾ ਮਰਜੀ ਝੱਗਾ ਹੋਣਾ ਪਾਕੇ ਸਕੂਲੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਸੀ ਸਕੂਲੇ ,, ਫੋੜੇ ਨਿਕਲੇ ਹੋਣੇ ਗੋਡਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨੀ ਸੀ ਹੁੰਦੀ ,,


ਠੰਡਾ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਚ ਗਿਣਤੀ ਕਰੀ ਜਾਣੀ , ਨਾਲੇ ਅਗਲੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛੀ ਜਾਣਾ , ਉਏ ਤੇਰੇ ਕਿੰਨੇਂ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਨੇ ,,,, ਮੇਰੇ ਚਾਰ ਪਾਏ ਨੇ , ਇੱਕ ਬਨੈਣ ਦੂੱਜਾ ਝੱਗਾ ਤੀਜਾ ਸਵਾਟਰ ਚੌਥੀ ਕੋਟੀ ,, ਜੀਹਦੇ ਕੱਪੜੇ ਘੱਟ ਪਾਏ ਹੋਣੇ ਉਹਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਉਏ ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਕੰਜੂਸ ਹੋ , ਤੇਰਾ ਬੁੜਾ ਤੈਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਤਾਂ ਲੈਕੇ ਨੀ ਦਿੰਦਾ ,, ਫਿਰ ਲੜਾਈ ਵੀ ਹੋ ਜਾਣੀ ,, ਅਗਲੇ ਨੇ ਆਪਦੇ ਘਰਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰਫਦਾਰੀ ਕਰਨੀ ਨਾਲੇ ਕੈਹਣਾ ਉਏ ਘਰਦਿਆਂ ਤੱਕ ਨਾ ਜਾਈਂ ,, ਨਾਲੇ ਵਾਰਨਿੰਗ ਵੀ ਦੇ ਦੇਣੀ ,, ਮੂੰਹ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਬੋਲੀਂ ,,
ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਸਕੂਲੇ ਈ ਧੂਣੀ ਲਾ ਲੈਣੀ ਸੇਕਣ ਨੂੰ ,, ਡੱਕੇ ਪੱਤੇ ਕਾਜਕ ਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ,,,,


ਗਰੇਜੀ ਹੁੰਦੀ ਕੀ ਐ ਸਾਨੂੰ ਪੰਜਮੀਂ ਤੱਕ ਕੁਸ਼ ਨੀ ਪਤਾ ਸੀ ,,
ਉਹ ਕਲਮਾਂ , ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਦਵਾਤਾਂ , ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਤੋਂ ਮੰਗ ਕੇ ਲਿਆਂਦੇ , ਟੀਕੇਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ੀਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਰਬੜ ਦੇ ਢੱਕਣ ਜਿਹੜੇ ਸ਼ਿਆਈ ਦੀ ਦਵਾਤ ਦੇ ਲਾਉਣ ਦੇ ਕੰਮ ਆਉਂਦੇ ਸੀ ,, ਜੇ ਕਿਤੇ ਢੱਕਣ ਢਿੱਲਾ ਹੋਣਾ ਤਾਂ ਆਪ ਈ ਮਕੈਨਕੀ ਕਰਨੀ , ਢੱਕਣ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਤੇਲ ਚ ਇੱਕ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਆਸਤੇ ਡੋਬ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ,, ਤੇ ਉਹਨੇ ਫੁਲ ਜਾਣਾ ,,
ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਛੁੱਟੀ ਹੋਣੀ , ਤਾਂ ਫੱਟੀਆਂ ਤਾਹਾਂ ਨੂੰ , ਤਲਵਾਰਾਂ ਅੰਗੂ ਲਹਿਰਾਉਂਦੇ ਜਾਣਾ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਭੱਜੇ ਭੱਜੇ ,, ਜਿਵੇਂ ਮਾਹਾਂਭਾਰਤ ਚ ਦਰੋਜਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਉੱਚੀ ਦੇਕੇ ਬੋਲਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ ,, ਆਕਰਮਣ ,,


ਫਿਰ ਫੱਟੀਆਂ ਸਲੇਟਾਂ ਨਾਲ ਈ ਲੜ ਪੈਣਾ ,, ਫੱਟੀ ਵਚਾਲੇ ਤੋਂ ਟੁੱਟ ਜਾਣੀ ,, ਫਿਰ ਫੱਟੀ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਲਵਾਉਣੀਆਂ ,, ਟੁੱਟੀ ਫੱਟੀ ਨੂੰ ਜੁੜੌਣਾ ਤੇ ਜੁੜੀ ਫੱਟੀ ਨਾਲ਼ ਹੀ ਕੰਮ ਚਲਾਉਂਦੇ ਰਹਿਣਾ ,,


ਕੱਚੇ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਭੱਜ ਭੱਜ ਧੂੜਾਂ ਠਾਲਣੀਆਂ ,,
ਰੂੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਭੱਜੇ ਫਿਰਨਾ ,,
 ਕੋਈ ਫਿਕਰ ਨਾ ਫਾਕਾ  ,,,,
.............. ਬਸ ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਬੀਤ ਗਿਆ ਬਚਪਨ


ਗਰੇਜੀ ਸਕੂਲਾਂ ਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਦੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਮੌਜਾਂ ਸਮਝ ਤੋਂ ਪਰੇ ਨੇ
ਜਿੰਨਾ ਨੂੰ ਇਹ ਪੜ ਕੇ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਯਾਦ ਆ ਜਾਏ ਤਾਂ ਸ਼ੇਅਰ ਜਰੂਰ ਕਰਿਓ
-ਲੇਖਕ ਅਗਿਆਤ

ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਤੌਹੀਨ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ

ਆਰ.ਐੱਸ.ਐੱਸ. ਦੇ ਹਿੰਦੀਹਿੰਦੂਹਿੰਦੂਸਤਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਪ੍ਰਸਾਰ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਰੋਕੇ ਸਰਕਾਰ 

ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰੋਧੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਸੁਲਗਦੀ ਅੱਗ ਭਾਂਬੜ ਬਣਨ ਲੱਗੀ

ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ 13 ਸਤੰਬਰ 2019 ਨੂੰ ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਿਵਸ ਬਾਰੇ ਸਮਾਗਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਡਾ. ਹੁਕਮ ਚੰਦ ਰਾਜਪਾਲ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਡਾ. ਰਤਨ ਸਿੰਘ ਜੱਗੀ, ਕਰਮਜੀਤ ਕੌਰ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ, ਡਾ. ਸਹਿਗਲ ਅਤੇ ਡਾ. ਤੇਜਵੰਤ ਮਾਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਕੇਂਦਰੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਸਭਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ-ਹਿੰਦੂ-ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦੇ ਏਜੰਡੇ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਗਾਲ਼ੀ ਗਲੋਚ ਅਤੇ ਝਗੜਾਲੂ ਭਾਸ਼ਾ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਕੇਂਦਰੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਸਭਾ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਦਾ ਗੰਭੀਰ ਨੋਟਿਸ ਲੈਂਦਿਆਂ ਡਾ. ਤੇਜਵੰਤ ਮਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਾਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਖੰਡਨ ਕੀਤਾ। ਡਾ. ਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਰ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਆਪਣਾ ਰੰਗ ਆਪਣਾ ਮੁਹਾਵਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਵਰਗੀ ਮਹਾਨ ਰਚਨਾ ਹੋਈ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਹੀਰ ਵਰਗੀ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਕਿੱਸਾਕਾਰੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ, ਬੁੱਲ੍ਹੇਸ਼ਾਹ ਵਰਗੀ ਸੂਫ਼ੀਆਨਾ ਸ਼ਾਇਰੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, “ਲੰਘ ਆਜਾ ਪੱਤਣ ਝਨਾਂ ਦਾ ਯਾਰ” ਵਰਗੇ ਗੀਤ ਲਿਖੇ ਹੋਣ, ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਲ਼ੀ ਗਲੋਚ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਕਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਡਾ. ਮਾਨ ਨੇ ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਇਸ ਦੇ ਲੋਕਭਾਸ਼ਾਈ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਨ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਪ੍ਰਕਿਰਤ ਅਤੇ ਅਪਭਰੰਸ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਕੁਲੀਨ ਵਰਗ ਲਈ ਰਾਖਵੀਂ ਕਰਨ ਲਈ ਮਿਆਰੀ ਸੁਧਾਰ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਨਾਂ ਹੇਠ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਲੋਕਾਇਤੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾ ਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੁਤੰਤਰ ਭਾਸ਼ਾ ਵਜੋਂ ਹੋਂਦ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ। ਡਾ. ਤੇਜਵੰਤ ਮਾਨ ਹਾਲਾਂ ਆਪਦੀ ਗੱਲ ਡਾ. ਇੰਦੂ ਵਾਲੀਆ ਦੇ ਪੜ੍ਹੇ ਗਏ ਪਰਚੇ ਬਾਰੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਸਨ ਤਾਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਆਏ ਕੁੱਝ ਆਰ.ਐੱਸ.ਐੱਸ. ਕਾਰਕੁੰਨਾਂ ਨੇ ਰੌਲਾ ਪਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਮੰਡੀ ਦੇ ਡਾ. ਹੁਕਮ ਚੰਦ, ਰਾਜਾਪਲ ਅਤੇ ਡਾ. ਸਹਿਗਲ ਨੂੰ ਵੀ ਉਕਸਾਇਆ ਗਿਆ। ਡਾ. ਹੁਕਮ ਚੰਦ ਰਾਜਪਾਲ ਨੇ ਤਾਂ ਧਮਕੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਦੋ ਸਾਲ ਰੁਕੋ ਫੇਰ ਦੱਸਾਂਗੇ ਕਿ ਹਿੰਦੀ ਕੀ ਹੈ। ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਨੇ ਡਾ. ਮਾਨ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਮਾਈਕ ਹੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦਿੱਤੀ ।
ਡਾ. ਤੇਜਵੰਤ ਮਾਨ ਜੋ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਹਨ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਸਭਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹਨ, ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਦਾ ਪੰਡਾਲ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਬੁਰਾ ਮਨਾਇਆ ਅਤੇ ਸੀਟਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਡਾ. ਤੇਜਵੰਤ ਮਾਨ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਲੈਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਸਟੇਜ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਆ ਬੈਠੇ। ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਹਰਮਨ ਪਿਆਰੇ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇਸ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਲਈ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੇਖਕਾਂ ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਕੰਵਲ, ਡਾ. ਸਵਰਾਜ ਸਿੰਘ, ਅਨੂਪ ਵਿਰਕ, ਗੁਰਭਜਨ ਗਿੱਲ, ਰਵਿੰਦਰ ਭੱਠਲ, ਡਾ. ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਡਾ. ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨਿਰਾਲਾ, ਪਵਨ ਹਰਚੰਦਪੁਰੀ, ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ੌਂਕੀ, ਨਵਰਾਹੀ ਘੁਗਿਆਣਵੀ, ਸੰਧੂ ਵਰਿਆਣਵੀ, ਡਾ. ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ ਤਿਲਕ, ਜੋਗਿੰਦਰ ਕੌਰ ਅਗਨੀਹੋਤਰੀ, ਜਸਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬਰਸਟ, ਗੁਰਨਾਮ ਸਿੰਘ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਬੇਤਾਬ, ਜੰਗੀਰ ਸਿੰਘ ਰਤਨ ਆਦਿ ਨੇ ਰੋਸ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਿਆਂ ਚਿਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਤੌਹੀਨ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਇਸ ਘਟਨਾ ਦੀ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਜਾਂਚ ਕਰਵਾਏ। ਆਰ.ਐੱਸ.ਐੱਸ. ਦੇ ਹਿੰਦੀਹਿੰਦੂਹਿੰਦੂਸਤਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਪ੍ਰਸਾਰ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਰੋਕੇ। ਸਰਕਾਰੀ ਅਦਾਰਿਆਂ, ਵਿੱਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ, ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਅਦਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫ਼ਿਰਕੂ ਸੋਚ ਦੀ ਘੁਸਪੈਠ ਬਾਰੇ ਸਖ਼ਤ ਨੀਤੀ ਅਪਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਜਾਰੀ ਕਰਤਾ: ਭਗਵੰਤ ਸਿੰਘ (ਡਾ.)
ਸਕੱਤਰ/ਸਪੋਕਸਮੈਨ ਕੇਂਦਰੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਸਭਾ (ਸੇਖੋਂ) ਰਜਿ. ਮੋ. 9814851500

ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਖਾਂਦੇ ਰਹੇ ਰਾਜਪਾਲ ਨੂੰ ਲੱਖ ਲਾਹਣਤ : ਡਾ. ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ
ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਡਾ. ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਜਿਹੜੇ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਦੱਸਾਂਗੇ ਕਿ ਹਿੰਦੀ ਕੀ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਅੰਨ ਖਾਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੀ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਬਣੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੱਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾਈ ਧਿਰਾਂ ਦੇ ਉਹਲੇ ਰਹਿ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਹਿੱਤ ਪਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਆਰਅੇੱਸਐੱਸ ਦਾ ਬੋਲਬਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਸੁਰ ਅਤੇ ਤੇਵਰ ਬਦਲ ਗਏ ਹਨ। ਜੇ ਡਾ. ਹੁਕਮ ਚੰਦ ਰਾਜਪਾਲ ਨੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀੰ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਦੱਸ ਦਵਾਂਗੇ ਕਿ ਹਿੰਦੀ ਕੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਖ ਲਾਹਣਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।

ਹਿੰਦੀ ਦਿਵਸ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਤਾਹਨੇ.. ਭੜਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ

ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਦਰਕਿਨਾਰ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ ਆਰਐਸਐਸ ਦੀ ਸੋਚ ਦੇ ਲੇਖਕ : ਡਾ. ਤੇਜਵੰਤ ਮਾਨ

ਗੁਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਅਕੀਦਾ

13 ਸਤੰਬਰ 2019 ਨੂੰ ਪਟਿਆਲਾ ਦੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਵਿਚ ਮਨਾਏ ਗਏ ਹਿੰਦੀ ਦਿਵਸ ਵਿਚ ਹਿੰਦੀ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਤਾਹਨੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਤਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਭੜਕ ਪਏ। ਹਾਲਾਂ ਕਿ ਹਿੰਦੀ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਗੱਲ ਮੁਕਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਹਿੰਦੀ ਦੋਵੇਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹਨ ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਇਕ ਦੂਜੀ ਨਾਲ ਇੱਕ-ਮਿੱਕ ਹੋਕੇ ਸੰਪਰਕ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਲੇ ਵੀ ਸੁਲਗ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਿੰਦੀ ਵਿਦਵਾਨ ਡਾ. ਹੁਕਮ ਚੰਦ ਰਾਜਪਾਲ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਵਿਚ ਮਨਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹਿੰਦੀ ਦਿਵਸ ਵਿੱਚ ਉੱਘੇ ਵਿਦਵਾਨ ਡਾ. ਰਤਨ ਸਿੰਘ ਜੱਗੀ ਮੁੱਖ ਮਹਿਮਾਨ ਸੀ ਤੇ ਡਾ. ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਆਸਟ, ਡਾ. ਮਨਮੋਹਨ ਸਹਿਗਲ, ਡਾ. ਤੇਜਵੰਤ ਮਾਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਸਾਰੇ ਪੰਜਾਬੀ ਤੇ ਹਿੰਦੀ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਮੌਜੂਦ ਸਨ,ਇਸ  ਮੌਕੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਡਾ. ਮੰਜੂ ਵਾਲੀਆ ਵਾਲੀਆ ਨੇ ਹਿੰਦੀ ਬਾਰੇ ਆਪਣਾ ਪਰਚਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਭਗਤੀ ਯੁੱਗ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਇਸ ਮੌਕੇ ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਬੋਲਦਿਆਂ ਸਰਦਾਰ ਪੰਛੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ‘ਬੰਗਾਲੀ ਮੇ ਪਿਆਰ ਕਰੇਂਗੇ, ਪੰਜਾਬੀ ਮੇਂ ਲੜਾਈ ਕਰੇਂਗੇ’ ਆਦਿ ਇਸ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਦੇਵਨਾਗਰੀ ਬਾਰੇ ਵੀ ਬੋਲਿਆ, ਹੋਰ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਤੇ ਹਿੰਦੀ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੇਂਦਰੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਸਭਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਡਾ. ਤੇਜਵੰਤ ਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਿੰਦੀ ਨੂੰ ਲੋਕ ਸੰਪਰਕ ਭਾਸ਼ਾ

ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਕੋਈ ਹਿੰਦੀ ਲੇਖਕ ਹਿੰਦੀ ਵਿਚ ਸਾਹਿਤ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿੰਦੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਰੰਗਤ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹਿੰਦੀ ਰੰਗਤ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਲਿਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹਿੰਦੀ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਤੁਲਨਾਤਮਿਕ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਗ਼ਲਤ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਂਗ 23 ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਇਸ ਪੱਤਰਕਾਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਡਾ. ਤੇਜਵੰਤ  ਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਆਏ ਹਿੰਦੀ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਡਾ. ਰਾਜਪਾਲ ਨੂੰ ਭੜਕਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਵਿਚ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਮਾਗਮ ਵਿਚ ਡਾ. ਤੇਜਵੰਤ ਮਾਨ ਕਿਵੇਂ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਡਾ.ਰਾਜਪਾਲ ਨੇ ਫੇਰ ਮੈਨੂੰ ਹਿੰਦੀ ਵਿਰੋਧੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤੇ ਡਾ. ਰਾਜਪਾਲ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਕਿਹਾ ‘ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਸਾਲ ਠਹਿਰੋ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਹਿੰਦੀ ਕਿਸ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ’ ਡਾ. ਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਤੁਸੀਂ ਖੇਤਰੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਪੰਜਾਬੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ ਤੇ ਹਿੰਦੀ ਸੰਪਰਕ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ ਤੇ ਕਈ ਸਾਰੇ ਸੂਬਿਆਂ ਵਿਚ ਦਫ਼ਤਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵੀ ਹੈ ਪਰ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਹਿੰਦੀ ਦਫ਼ਤਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰੋਧੀ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਹੀ ਗ਼ਲਤ ਹੈ ਤੇ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਆਰਐਸਐਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਤਰ ਚਾਲਾਂ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਭਲੀਭਾਂਤ ਵਾਕਫ਼ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਆਰਐਸਐਸ ਸੂਬ‌ਿਆਂ ਵਿਚ ਹਿੰਦੀ ਦਾ ਰਾਜ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਹ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿਆਂਗੇ। ਜੋ ਆਰਐਸਐਸ ਦੀ ਮਨਸਾ ਹੈ ਕਿ ਹਿੰਦੀ, ਹਿੰਦੂ, ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਲਾਗੂ ਕਰਾਂਗੇ ਤਾਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਿੰਦੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ  ਹੈ ਉਹ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੜਨ ਨਾ ਕਿ ਖੇਤਰੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦੇਣ।

ਡਾ. ਤੇਜਵੰਤ ਮਾਨ ਨੇ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਸਨਮਾਨ

ਸਟੇਜ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਬੋਲ ਕੁਬੋਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡਾ. ਤੇਜਵੰਤ ਮਾਨ ਸਰੋਤਿਆਂ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਹਿੰਦੀ ਵਿਰੋਧੀ ਗਰਦਾਨ ਰਹੇ ਹੋ ਤਾਂ ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸਨਮਾਨ ਕਿਵੇਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਨਮਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਪੰਜਾਬੀ ਬਚਾਓ ਕਨਵੈੱਨਸ਼ਨ ਕਰਾਵਾਂਗੇ : ਡਾ. ਤੇਜਵੰਤ ਮਾਨ

ਕੇਂਦਰੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਸਭਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਡਾ. ਤੇਜਵੰਤ ਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵੱਲੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਬਚਾਓ ਕਨਵੈਂਸਨ ਕਰਵਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਜੋ ਪਟਿਆਲਾ ਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਕਰਾਈ ਜਾਵੇਗੀ।

ਮੈਂ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰੋਧੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਆਖੀ : ਡਾ. ਹੁਕਮ ਚੰਦ ਰਾਜਪਾਲ

ਹਿੰਦੀ ਵਿਦਵਾਨ ਡਾ. ਹੁਕਮ ਚੰਦ ਰਾਜਪਾਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਹਿੰਦੀ ਦਿਵਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਮਾਗਮ ਬੜੇ ਹੀ ਸਾਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ‌ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਬਾਰੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਹਿੰਦੀ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੋਵੇਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਇਕ ਦੂਜੀ ਦੀਆਂ ਪੂਰਕ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਡਾ. ਤੇਜਵੰਤ ਮਾਨ ਨੂੰ ਕੋਈ ਧਮਕੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਦੋਸ਼ ਮੇਰੇ ਤੇ ਗ਼ਲਤ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਤੂਲ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। 

ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਇਕ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਲੈਣਾ ਸਰਾਸਰ ਗ਼ਲਤ : ਡਾ. ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਤੇ ਰਵਿੰਦਰ ਭੱਠਲ

ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਵਿੰਦਰ ਭੱਠਲ ਤੇ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਡਾ. ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਇਕ ਭਾਵ ਵਿਚ ਲੈਣਾ ਗ਼ਲਤ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਲੜਾਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪੰਜਾਬੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਪੰਜਾਬੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਜਦ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਹਰ ਉਹ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਿੰਦੀ ਦਿਵਸ ਮਨਾਓ ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਦਿਵਸ ਵੀ ਮਨਾਓ, ਹਿੰਦੀ ਦਿਵਸ ਮੌਕੇ ਹਿੰਦੀ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਹਿੰਦੀ ਦੀਆਂ ਉਪਲਬਧੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਨਾ ਕੇ ਦੂਜੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਖੇਤਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਨ। ਡਾ. ਸੁਰਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਰ ਇਕ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਆਪਣਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰੋਧੀ ਕੋਈ ਵੀ ਕਾਰਵਾਈ ਅਸੀਂ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। 

ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਬਣਿਆ : ਡਾ. ਗੁਰਭਜਨ ਗਿੱਲ

ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਡਾ. ਗੁਰਭਜਨ ਗਿੱਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਿੰਦੀ ਦਿਵਸ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਗੱਲ

ਕਰਨੀ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਪੰਜਾਬ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰੋਧੀ ਗੱਲਾਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਤਾਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਲੇਖਕ ਨੂੰ ਧਮਕੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਵੀ ਗ਼ਲਤ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਸਬੰਧੀ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਮੈਂ ਮਾਮਲਾ ਠੰਢਾ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ : ਡਾ. ਰਤਨ ਸਿੰਘ ਜੱਗੀ

ਵਿਦਵਾਨ ਡਾ. ਰਤਨ ਸਿੰਘ ਜੱਗੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਕੁਝ ਨੇ ਇੱਥੇ ਤਲਖ਼ੀ ਭਰੇ ਲਹਿਜ਼ੇ‌ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ ਸੀ ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਤੇ ਹਿੰਦੀ ਇਕ ਦੂਜੀ ਦੀਆਂ ਪੂਰਕ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ। 

ਜੇਕਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ ਹੈ ਤਾਂ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਹੈ : ਡਾ. ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਆਸਟ

ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਸਭਾ ਪਟਿਆਲਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਡਾ. ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਆਸਟ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ ਪਰ ਮੈਂ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਪੁਟਾ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉੱਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਉੱਥੇ ਮੇਰੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤਾਂ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। 

ਤੇਜਵੰਤ ਮਾਨ ਨੂੰ ਸਟੇਜ ਤੇ ਇੰਜ ਨਹੀਂ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ : ਡਾ. ਇੰਦਰਮੋਹਨ ਸਿੰਘ

ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਵਾਲਮੀਕੀ ਚੇਅਰ ਦੇ ਮੁਖੀ ਡਾ. ਇੰਦਰਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਿੰਦੀ ਦਿਵਸ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿਚ ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਸੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਠੀਕ ਹੈ ਕਿ ਸਰਦਾਰ ਪੰਛੀ ਨੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਬੋਲ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਵਿਅੰਗ ਵਿਚ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡਾ. ਤੇਜਵੰਤ ਮਾਨ ਨੇ ਕਾਫ਼ੀ ਕੁਝ ਬੋਲਿਆ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਹਿੰਦੀ ਦਾ ਵਿਦਵਾਨ ਕਿਸੇ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ। 

ਰਾਮ ਚੰਦਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧੀ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਚਲਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ‘ਰਮਾਇਣ ਐਕਸਪ੍ਰੈੱਸ’ ਰੇਲ

3 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ ਜੈਪੁਰ ਤੋਂ 18 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ ਇੰਦੌਰ ਤੋਂ ਚੱਲੇਗੀ ‘ਰਮਾਇਣ ਐਕਸਪ੍ਰੈੱਸ’

ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬ ਹਰਿਆਣਾ ਤੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਚਲਾਈ ਜਾਵੇਗੀ ਰਮਾਇਣ ਐਕਸਪ੍ਰੈੱਸ

ਗੁਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਅਕੀਦਾ

ਪਟਿਆਲਾ : ਭਾਰਤੀ ਰੇਲਵੇ ਵੱਲੋਂ ਚਲਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ‘ਰਮਾਇਣ ਐਕਸਪ੍ਰੈੱਸ’ ਅਗਲੇ ਪੜਾਅ ਵਿਚ ਹਰਿਆਣਾ, ਪੰਜਾਬ ਤੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਲੈਣ ਦਾ ਪ੍ਰਪੋਜਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਪੜਾਅ ਵਿਚ ਇਹ ਰੇਲ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਜੈਪੁਰ ਅਤੇ ਵਾਰਾਨਸੀ ਤੋਂ ਚਲਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਮਿਲੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ 3 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ ਰਮਾਇਣ ਐਕਸਪ੍ਰੈੱਸ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਜੈਪੁਰ ਤੋਂ ਚੱਲ ਕੇ ਦਿਲੀ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਅਯੁੱਧਿਆ ਪੁੱਜੇਗੀ ਜਦ ਕਿ ਦੂਜੀ ਰੇਲ 18 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ ਇੰਦੌਰ ਤੋਂ ਵਾਰਾਨਸੀ ਹੁੰਦੀ ਹੋਈ ਅਯੁੱਧਿਆ ਪੁੱਜੇਗੀ। ਜਿਹੜੇ ਯਾਤਰੀ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਲਈ ਜਾਣ ਦਾ ਕਿਰਾਇਆ ਦੇਣਗੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਲਈ ਜਹਾਜ਼ ਰਾਹੀਂ ਚੇਨਈ ਤੋਂ ਕੋਲੰਬੋ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਰਮਾਇਣ ਐਕਸਪ੍ਰੈੱਸ ਰੇਲਾਂ ਅਯੁੱਧਿਆ ਪੁੱਜਣਗੀਆਂ ਜਿੱਥੇ ਕਿ ਰਾਮ ਜਨਮ ਭੂਮੀ, ਹਨੁਮਾਨਗੜ੍ਹੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਏ ਜਾਣਗੇ। ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨੰਦੀਗ੍ਰਾਮ ਦਾ ਭਾਰਤ ਮੰਦਰ, ਬਿਹਾਰ ਵਿਚ ਸੀਤਾ ਮਾਤਾ ਮੰਦਰ, ਵਾਰਾਨਸੀ ਵਿਚ ਤੁਲਸੀ ਮਾਨਸ ਮੰਦਰ, ਸੰਕਟ ਮੋਚਨ ਮੰਦਰ, ਉਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਸੀਤਾ ਸਮਾਹਿਨ ਸਥਲ, ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਸੰਗਮ, ਹਨੂਮਾਨ ਮੰਦਰ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਆਸ਼ਰਮ, ਤ੍ਰਿਕੁਟ ਨਾਸਿਕ, ਹੰਪੀ,ਰਾਮੇਸ਼ਵਰਮ ਆਦਿ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਏ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਵਿਚ ਸੀਤਾ ਮਾਤਾ ਮੰਦਰ, ਅਸ਼ੋਕ ਵਾਟਿਕਾ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਮੰਦਰ, ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਏ ਜਾਣਗੇ। ਇਸ ਜੈਪੁਰ ਤੋਂ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਰਮਾਇਣ ਐਕਸਪ੍ਰੈੱਸ ਦਾ ਕਿਰਾਇਆ 16065 ਰੁਪਏ ਹੋਵੇਗਾ ਜਦ ਕਿ ਵਾਰਾਨਸੀ ਤੋਂ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਰਮਾਇਣ ਐਕਸਪ੍ਰੈੱਸ ਦਾ ਥਰਡ ਏਸੀ ਕਿਰਾਇਆ 17325 ਰੁਪਏ ਜਦ ਕਿ ਸਲੀਪਰ ਦਾ 14175 ਰੁਪਏ ਕਿਰਾਇਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਵਿਚ ਰੇਲਵੇ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੀ ਭੋਜਨ, ਰਿਹਾਇਸ਼, ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਜੈਪੁਰ ਵਾਲੀ ਰੇਲ ਵਿਚ 800 ਯਾਤਰੀ ਸਫ਼ਰ ਕਰ ਸਕਣਗੇ। ਜਦ ਕਿ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਜਾਣ ਲਈ ਜਹਾਜ਼ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਵਾਰ 40 ਯਾਤਰੀ ਹੀ ਜਾ ਸਕਣਗੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ 36950 ਰੁਪਏ ਵਾਧੂ ਚੁਕਾਉਣਗੇ ਹੋਣਗੇ।
ਇਸ ਬਾਰੇ ਰੇਲਵੇ ਟੂਰਿਜ਼ਮ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸ੍ਰੀ ਮਤੀ ਰਜਨੀ ਹਸੀਜਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਮਾਇਣ ਐਕਸਪ੍ਰੈੱਸ ਅਸੀਂ ਸ੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਲਈ ਚਲਾਈ ਹੈ ਜੋ ਸ੍ਰੀ ਰਾਮ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਰਮਾਇਣ ਐਕਸਪ੍ਰੈੱਸ ਵਿਚ ਰਾਹੀਂ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਰੇਲਵੇ ਦੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੀਮਾ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਅੰਬਾਲਾ ਡਵੀਜ਼ਨ ਦੇ ਏਡੀਆਰਐਮ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਅਗਲੇ ਪੜਾਅ ਵਿਚ ‘ਰਮਾਇਣ ਐਕਸਪ੍ਰੈੱਸ ਪੰਜਾਬ, ਹਰਿਆਣਾ ਤੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹੈ।

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਿਹਾੜੇ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਪੰਜਾਬ ਦੇ 10916 ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ 550 ਬੂਟੇ ਲੱਗੇ

ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਪਠਾਨਕੋਟ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸਾਰੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਚੋਂ ਮੋਹਰੀ : ਵਿਸ਼ਾਲ ਚੌਹਾਨ

ਗੁਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਅਕੀਦਾ

ਪਟਿਆਲਾ : ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ 550ਵੇਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਿਹਾੜੇ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਪੰਜਾਬ ਦੇ 13006 ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚੋਂ 10916 ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ 550 ਬੂਟੇ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਜਦ ਕਿ 1115 ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਣ ਕਿਨਾਰੇ ਹੈ।

ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇੱਥੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਵਣ ਪਾਲ ਸਾਊਥ ਸਰਕਲ ਵਿਸ਼ਾਲ ਚੌਹਾਨ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗ ਰਹੇ 550 ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਇਕ ਪੋਰਟਲ ਰਾਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

               ਸ੍ਰੀ ਚੌਹਾਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਏ ਗਏ ਪੋਰਟਲ ਵਿਚ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਿਸ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਕੂਲ, ਧਰਮਸ਼ਾਲਾ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨਘਾਟ, ਫਿਰਨੀ, ਪੰਚਾਇਤ ਘਰ, ਗੁਰਦੁਆਰਾ, ਮੰਦਰ ਆਦਿ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਤੇ ਲੱਗੇ ਬੂਟਿਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਵੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਬੂਟਿਆਂ ਦੀ ਕਿਸਮ ਵੀ ਦੱਸੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪਠਾਨਕੋਟ ਦੇ 414 ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਰ ਪਿੰਡ ਵਿਚ 550 ਬੂਟੇ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਗਰੂਰ, ਫ਼ਤਿਹਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ, ਲੁਧਿਆਣਾ ਆਦਿ ਜ਼ਿਲਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ 550 ਬੂਟੇ ਹਰ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਪਟਿਆਲਾ ਦੇ 1038 ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕੁ ਪਿੰਡ ਰਹਿ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਪੋਰਟਲ ਵਿਚ ਪਿੰਡਾਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਇਆ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੋਰਟਲ ਤੇ ਕਿਸੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਟੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਉਸ ਪਿੰਡ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਹਰ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ‘ਵਣ ਮਿੱਤਰ’ ਸੰਭਾਲਣਗੇ ਬੂਟੇ : ਚੌਹਾਨ

ਸ੍ਰੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਚੌਹਾਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਬੂਟਿਆਂ ਦੇ ਰੱਖ ਰਖਾਵ ਤੇ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ‘ਪੰਜਾਬ ਮੇਨਟੇਨੈਂਸ ਮਾਡਲ’ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇਕ ਨਵੇਕਲਾ ਮਾਡਲ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਡਲ ਤਹਿਤ ਅਸੀਂ ਹਰ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ‘ਵਣ ਮਿੱਤਰ’ ਬਣਾਏ ਹਨ। ਜਿਸ ਦਾ 80 ਫ਼ੀਸਦੀ ਕੰਮ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਜੰਗਲਾਤ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਤਕਨੀਕੀ ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਬੂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਪੰਚਾਇਤ ਵਿਭਾਗ ਹਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਨਰੇਗਾ ਰਾਹੀਂ ਬੂਟੇ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਤੰਬਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੂਟਿਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ‘ਵਣ ਮਿੱਤਰ’ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਤੱਕ 80 ਫ਼ੀਸਦੀ ‌ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ‘ਵਣ ਮਿੱਤਰ’ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।

ਹੇ ਅਫਸਾਰੀ! ਤੇਰੇ ਜੇਲ੍ਹ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਤੇ ਬੰਦ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ ਹਵਾ ‘ਹਿਜਾਬ’ ਵਿਰੁੱਧ

20 ਸਾਲਾ ਇਰਾਨੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ‘ਵਾਈਟ ਵੈਡਨਸਡੇ’ ਮੁਹਿੰਮ ਕਰਕੇ 19 ਦਿਨਾਂ ਅਦਾਲਤੀ ਕਾਰਵਾਈ ਤਹਿਤ 24 ਸਾਲ ਲਈ ਜੇਲ੍ਹ ਭੇਜਿਆ  
ਗੁਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਅਕੀਦਾ

ਮਹਿਜ਼ 19 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਅਦਾਲਤੀ ਸੁਣਵਾਈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 24 ਸਾਲ ਦੀ ਜੇਲ੍ਹ, ਇਹ ਹੈ ਈਰਾਨ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ!

‘ਹਿਜਾਬ’ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੋਲ ਰਹੀ ਹੈ ਸਬਾ ਕੋਰਡ ਅਫਸ਼ਾਰੀ, ਮਸਾਂ 20 ਸਾਲ ਦੀ ਬਾਲੜੀ ਇਰਾਨੀ ਕੁੜੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ‘ਹਿਜਾਬ’ ਔਰਤ ਦੇ ਮੌਲਿਕ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਔਰਤ ਨੂੰ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ‘ਹਿਜਾਬ’ ਪਹਿਨਣਾ ਔਰਤ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਨਿੱਜੀ ਫ਼ੈਸਲਾ ਹੈ ਉਹ ਪਹਿਨੇ ਭਾਵੇਂ ਨਾ ਪਹਿਨੇ। ਪਰ ਇਰਾਨੀ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਇਹ ਫ਼ਰਮਾਨ ਹੈ ਕਿ ਹਿਜਾਬ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ, ਸ਼ਰੀਅਤ ਦਾ ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਔਰਤ ਭੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ। ‘ਹਿਜਾਬ’ਵਿਰੁੱਧ  ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨਾ ਈਰਾਨ ਵਿਚ ਏਨਾ ਵੱਡਾ ਜੁਰਮ ਹੈ ਕਿ ਇਕ 20 ਸਾਲਾ ਕੁੜੀ ਨੂੰ 24 ਸਾਲ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ।  

ਕਈ ਮੁਲਕਾਂ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਕਿੰਨੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਔਰਤ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਤਾਂ ਕਈ ਇਸਲਾਮੀ ਮੁਲਕਾਂ ਨੇ ਪੂਰਾ ਜ਼ੋਰ ਲਗਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਈਰਾਨ ਵਿਚ ‘ਹਿਜਾਬ’ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ‘ਹਿਜਾਬ’ ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਔਰਤ ਦਾ ਸਿਰ ਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਢਕੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਵਿਰੁੱਧ ਇਕ ਮੁਹਿੰਮ ਇਰਾਨੀ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ‘ਵਾਈਟ ਵੈਡਨਸਡੇ’ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਚਲਾ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਸਬਾ ਕੋਰਡ ਅਫਸਾਰੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਰਾਹੀਲਾ ਅਹਿਮਦੀ ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਚਿਹਰੇ ਹਨ। ਰਾਹਿਲਾ ਅਹਿਮਦੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿਚ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਬਣ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਾਂਗੇ। ਸਾਨੂੰ ਧਮਕੀਆਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 

ਈਰਾਨ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਬੜਾ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ‘ਹਿਜਾਬ’ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਲਈ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸਖ਼ਤ ਫ਼ੈਸਲੇ ਕੀਤੇ ਹਨ। ‘ਹਿਜਾਬ’ ਇਸਲਾਮੀ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਸਰਕਾਰਾਂ ਇਸਲਾਮੀ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ‘ਹਿਜਾਬ’ ਪਾਉਣ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਕੁਝ ਸਰਕਾਰਾਂ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ‘ਹਿਜਾਬ’ ਪਾਉਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਤਾਲਿਬਾਨ ਨੇ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕਰਕੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦਾ ਹਿਜਾਬ ਪਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਰ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਸਾਉਦੀ ਅਰਬ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਕਾਬ ਪਾਕੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਢਕਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਤੁਰਕੀ , ਟਿਊਨੀਸ਼ੀਆ , ਅਤੇ ਤਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਨੇ ਸਕੂਲ, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਨਕਾਬ ਪਾਉਣ ਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾਈ ਹੋਈ ਹੈ। ਈਰਾਨ ਤੇ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ  ਨੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਲਈ ‘ਹਿਜਾਬ’ ਪਾਉਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਕਰ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। 

ਸਬਾ ਅਫਸਾਰੀ ਨੇ ‘ਵਾਈਟ ਵੈਡਨਸਡੇ’ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਡਰੀ ਨਹੀਂ ਨਾ ਹੀ ਘਬਰਾਈ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬੁੱਧਵਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ‘ਹਿਜਾਬ’ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਫ਼ੋਟੋਆਂ ਅੱਪਲੋਡ ਕਰੋ ਤੇ ਵੀਡੀਓ ਅੱਪਲੋਡ ਕਰੋ। ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਤਹਿਤ 200 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੀਡੀਓ ਅੱਪਲੋਡ ਹੋਈਆਂ, 5 ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੇਖੀਆਂ, ਇਸ ਤਹਿਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਇਰਾਨੀ ਔਰਤਾਂ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਮੁਕੱਦਮੇ ਚਲਾਏ ਗਏ, ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਸਾਲ ਤੇ ਕਈਆਂ 10 ਸਾਲ ਤੱਕ ਦੀ ਸਜਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ, ਪਰ ਇਹ ਮੁਹਿੰਮ ਫਿਰ ਵੀ ਚਲਦੀ ਰਹੀ। ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਤਹਿਤ ਸਬਾ ਅਫਸਾਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪਰ ਇਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁਹਿੰਮ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ, ਮੁੜ ਉਸ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਸਬਾ ਅਫਸਾਰੀ ਦਾ ਇਰਾਨੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਬੜਾ ਗੁਨਾਹ ਮੰਨਿਆ, ਜਿਸ ਤਹਿਤ ਉਸ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚੱਲਿਆ ਤੇ 19 ਦਿਨ ਅਦਾਲਤ ਵਿਚ ਸੁਣਵਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ। 19ਵੇਂ ਦਿਨ ਅਫਸਾਰੀ ਨੂੰ 24 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਜੇਲ੍ਹ ਦੀ ਸਜਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਤੇਰੀ ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਨਾਲ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਤੇ ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ ਨੂੰ ਹੁਲਾਰਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ,ਇਸ  ਕਰਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਜੁਰਮਾਂ ਲਈ 15 ਸਾਲ ਦੀ ਸਜਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਹੈ ਜਦ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗੁਨਾਹ ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ 9 ਸਾਲ ਦੀ ਸਜਾ ਹੋਰ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਹੈ।

ਸੰਪਰਕ

8146001100

ਸੈਕਸ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਲਈ ਚੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਬੱਚੀਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ

ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਚਕਾਚੌਂਧ ਦੇ ਪਰਦੇ ਹੇਠ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਹਨੇਰਮਈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ : ਸ਼ਿਵਾਨੀ

ਸੈਕਸ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਲਈ ਚੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਬੱਚੀਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ

ਮੁੱਢ ਕਦੀਮੀ ਸਮਾਜ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਢੱਕਣ ਲਈ ਵਰਤਦਾ ਸੀ, ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਈ ਪੜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਅੱਜ ਆਧੁਨਿਕ ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਅਤੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਦੇ ਅਧਾਰ ’ਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਹਰ ਪੱਖੋਂ ਸਹੂਲਤ ਭਰਪੂਰ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਖਰੀਦਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲੋੜ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ’ਤੇ ਜਾਂ ਮਨ ਭਰ ਜਾਣ ’ਤੇ ਵੇਚ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜ਼ਰਾ ਸੋਚ ਕੇ ਵੇਖੋ, ਕਿੰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਜੇ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਥਾਂ ’ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਹੋਵੇ, ਖਰੀਦੋ ਫਰੋਖਤ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਤੁਹਾਡੀ… ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਡ ਮਾਸ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੋਵੇ …ਪਰ ਅਫਸੋਸ, ਇਹ ਕਲਪਨਾ ਬੇਸ਼ੱਕ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਪਰ ਕੋਰੀ ਕਲਪਨਾ ਨਹੀਂ! ਇਹ ਕਲਪਨਾ ਸੱਚ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਕੌੜਾ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਬਰਬਰ ਸੱਚ!!

ਕੁਰਸੀ, ਮੇਜ, ਪੱਖਾ, ਟੀ ਵੀ, ਮੋਬਾਈਲ, ਔਰਤ… ਕੀ ਹੋਇਆ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇੰਨਾ ਖਪਤ ਦੀ ਵਸਤੂਆਂ ਨਾਲ਼ ਔਰਤ ਸ਼ਬਦ ਕਿਉਂ ਵਰਤਿਆ? ਪਰ ਜਨਾਬ ਜਾਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਭੋਲੇ ਹੋ ਜਾਂ ਫਿਰ ਸੱਚ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਦੀ ਨੋਕ ’ਤੇ ਲਿਆਉਂਦਿਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਹੈ ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਸੱਚ – ਜਿੱਥੇ ਔਰਤ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਵਸਤੂ ਹੈ, ਗੁਲਾਮ ਹੈ – ਮਰਦ ਦੀ, ਜਿੱਥੇ ਹੋਰਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਂਗ ਉਹਦੀ, ਮੁਆਫ ਕਰਨਾ, ਉਹਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮੰਡੀ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਧ ਤੇ ਘੱਟ ਉਮਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਦਾ ਪੈਮਾਨਾ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ।

ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਚੀਕ ਚਿਹਾੜਾ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ- ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਕ ਦੁਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਚੌਂਕੇ ’ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਬਾਹਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕ ਦੁਆਇਆ, ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕੀਤਾ। ਹਾਂ ਕੀਤਾ… ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਲਈ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਘਰਾਂ ’ਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਬਾਹਰ ਮੰਡੀ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਅਖੌਤੀ “ਅਜ਼ਾਦੀ” ਦਾ ਹੱਕ ਵਰਤਦਿਆਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਵੇਚ ਸਕਣ।

ਅਮਰੀਕਾ, ਅਖੌਤੀ ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਦਾ ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਦੇਸ਼, ਜਿਹੜਾ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਤਸਕਰੀ ਤੇ ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ ਤਰੱਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਨਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ ਦੇ ਧੰਦੇ ਵਿੱਚ ਧੱਕਣ ਲਈ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਖਰੀਦੋ- ਫਰੋਖਤ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਵੱਡਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਇਸ ਧੰਦੇ ਦੀ ਜਾਂਚ ਪੜਤਾਲ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਐਮੀ ਕੋਲਿਨਜ਼ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ – “ਨਸ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਤਸਕਰੀ ਨਾਲ਼ੋਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਤਸਕਰੀ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੁਨਾਫਾ – ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਪੌਂਡ ਹੀਰੋਇਨ ਜਾਂ ਇੱਕ ਏ.ਕੇ 47 ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵੇਚ ਸਕਦੇ ਹੋ ਪਰ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਬੱਚੀ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਦਸ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਵਾਰ ਵੇਚ ਸਕਦੇ ਹੋ ਤੇ ਇਹ ਉਦੋਂ, ਜਦ ਸਾਰੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੈਸੇ ਦਲਾਲ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਣ।

ਸੈਕਸ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਲਈ ਚੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਬੱਚੀਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਤਸਕਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦੀ ਅੰਨ੍ਹੀ ਭੁੱਖ ਇੰਨੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਦਸ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਵਕਫੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਨਾਲ਼ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਬਲਾਤਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਲੱਖ ਬੱਚੇ ਹਰ ਸਾਲ ਮਨੁੱਖੀ ਤਸਕਰੀ ਤੇ ਦੇਹ ਵਪਾਰ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਬੱਚੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਜਾਣ ਦੇ ਡਰ ਹੇਠ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਜਾਂ ਜਾਣ – ਪਛਾਣ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਲਾਲਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਤੋਂ ਦਲਾਲਾਂ ਦੀ ਇਕ ਸਾਲ ਦੀ ਕਮਾਈ ਡੇਢ ਤੋਂ ਦੋ ਲੱਖ ਡਾਲਰ ਬਣਦੀ ਹੈ।

ਕੰਮ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿਚ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਮਨੁੱਖੀ ਤਸਕਰੀ ਤੇ ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਅਸੀਂ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਸਨੀਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜਿੰਨਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ ਦੇ ਇਸ ਧੰਦੇ ਵਿੱਚ ਧੱਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਲੱਗਭੱਗ ਇੱਕ ਤੋਂ ਦੋ ਲੱਖ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੀਆਂ ਬੱਚੀਆਂ ਦੇਹ- ਵਪਾਰ ਦੇ ਇਸ ਧੰਦੇ ਵਿੱਚ ਫਸੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੋਈ ਮਜ਼ਬੂਰੀ ਵਜੋਂ ਸੈਕਸ ਗੁਲਾਮੀ ਦਾ ਪੇਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਚੁਣਿਆ ਸਗੋਂ ਜਬਰਦਸਤੀ ਤੇ ਧੋਖੇ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਧੰਦੇ ਵਿੱਚ ਫਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪਰ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਆਖਰ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਇੰਨਾ ਵਹਿਸ਼ੀ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕਿਉਂ ਸੈਕਸ ਲਈ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦ ਹੁਣ ਅੱਠ ਨੌਂ ਸਾਲ ਦੀਆਂ ਬੱਚੀਆਂ ਬਣਦੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ? ਕਿਉਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰਲੀ ਸਾਰੀ ਨੈਤਿਕਤਾ ਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਘਾਣ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦਸ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਬੱਚੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਸਰੀਰਕ ਭੁੱਖ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਵੀ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?

ਇਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਕੋਈ ਖਾਸ ਦਿਮਾਗੀ ਕਸਰਤ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਸਾਡੇ ਆਲ਼ੇ-ਦੁਆਲ਼ੇ ਹਰ ਕਿਤੇ ਪਸਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ । ਗੀਤਾਂ, ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਫਿਲਮਾਂ, ਟੀ.ਵੀ. ਮਸ਼ਹੂਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ- ਅੱਧੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਸੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਿਆਂ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਤੇ ਖੁਦ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਇਹ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਵਜੋਂ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਮਰਦ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਰੱਖਣ ਲਈ। ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਖੁਦ ਕੁੜੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ’ਤੇ ਆਪਣੇ ਫੇਸਬੁੱਕ, ਟਵਿੱਟਰ ਅਕਾਊਂਟਾਂ ’ਤੇ ਪੋਰਨ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਰਮਾਏਦਾਰਾ ਮੰਡੀ ਔਰਤਾਂ ਅੱਗੇ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲ਼ੇ ਮਾਲ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੀਡੀਆ ’ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਵੱਲੋਂ ਥੋਪੀ ਗਈ ਪਸੰਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਦ ਦੀ ਪਸੰਦ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਮੋਬਾਈਲਾਂ ਦੀ ਵਧਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ਼ ਪੋਰਨੋਗ੍ਰਾਫੀ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੁਸਪੈਠ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵੱਡੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਸਭ ਪੋਰਨ ਵੇਖਣ ਦੇ ਆਦੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪੋਰਨ ਦੇਖਣ ਮਗਰੋਂ ਉਹੀ ਜ਼ੋਰ – ਅਜਮਾਇਸ਼ ਮਰਦ ਹਕੀਕੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕਰਨਾ ਲੋਚਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੀ ਭੁੱਖ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾੜੇ ਤੇ ਖਰੀਦੀ ਹੋਈ ਔਰਤਾਂ ’ਤੇ ਮਿਟਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਭਾੜੇ ’ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦ ਸਕਦੇ ਉਹ ਮੌਕਾ ਲੱਗਣ ’ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬੱਚੀ ਜਾਂ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹਵਸ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ (ਬਲਾਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਇਹੀ ਹੈ) ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਮਰਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੈਕਸ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਪੋਰਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।

ਦੇਹ ਵਪਾਰ ਦੇ ਜੰਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੱਤ-ਅੱਠ ਸਾਲ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਸਾਲ ਭਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ- ਅੰਤਹੀਣ ਬਲਾਤਕਾਰਾਂ, ਜਾਨ ਦਾ ਖਤਰਾ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਮਾਰਕੁੱਟ, ਨਸ਼ੇਖੋਰੀ, ਗਰਭ ਧਾਰਨ, ਜਬਰਨ ਗਰਭਪਾਤ ਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨਾਲ਼।

ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ ਦੇ ਧੰਦੇ ਵਿੱਚ ਫਸੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਐਂਡਰੀਆ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ, “ਉਸ ਨੂੰ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਘੰਟਿਆਂ ਬੱਧੀ ਕੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਬਣੇ ਰਹਿਣ। ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਫੜੀ ਗਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ਼ ਬਲਾਤਕਾਰ ਹੁੰਦਿਆਂ ਦੀ ਵੀਡੀਓ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਨਰਕ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵੀ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀਡੀਓ ਟੇਪ ਦੀਆਂ ਧਮਕੀਆਂ ਦੇ ਕੇ ਮੁੜ ਤੋਂ ਇਸ ਧੰਦੇ ਵਿੱਚ ਫਸਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ।

ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੇ ਦੱਸਣ ਅਨੁਸਾਰ, “ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਦ ਤੱਕ ਨਾ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਨਾ ਸੌਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦਾ ‘ਸੈਕਸ ਕੋਟਾ’ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰ ਲੈਣ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਦਾ ਕੋਟਾ ਮਤਲਬ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਚਾਲੀ ਆਦਮੀ।”

ਇੱਕ ਔਰਤ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, “ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਜਾਣ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਰਸ਼ ’ਤੇ ਉਲਟਾ ਲਿਟਾ ਕੇ ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ਼ ਕੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਕਿ ਉਸਦਾ ਗਰਭਪਾਤ ਹੋ ਜਾਏ।”

ਬਾਰਬਰਾ, ਜੋ ਅਠਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਈ ਤਸਕਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਵੇਚੀ ਗਈ, ਨੇ ਦੱਸਿਆ- ਸੈਕਸ ਕੋਟਾ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰ ਪਾਉਣ ’ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਪੌੜੀਆਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਸੁਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੀ ਤਾਰ ਨਾਲ਼ ਕੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਮੇਰੀ ਪੂਰੀ ਪਿੱਠ ਲਹੂਲੁਹਾਨ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।

ਪੋਰਨ ਸਨਅਤ, ਜੋ ਇਸ ਸਮੇਂ ਐਮਾਜਾਨ, ਮਾਈਕ੍ਰੋਸਾਫਟ, ਗੂਗਲ, ਐਪਲ ਆਦਿ ਕੰਪਨੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਮੁਨਾਫਾ ਕਮਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ ਦਾ ਹੀ ਹੱਕ ਖੋਹ ਲਿਆ ਹੈ। ਜ਼ਰਾ ਕਲਪਨਾ ਕਰਕੇ ਵੇਖੋ, ਉਸ ਔਰਤ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨੂੰ…. ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਰਨ ਦਾ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਸਾਹ ਉਹ ਲੈ ਰਹੀ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਹਿਣਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਇਕ ਮਾਸ ਦੇ ਟੁੱਕੜੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਪੋਰਨ ਸੱਨਅਤ ਜਾਂ ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ ਦੀ ਦਲਦਲ ’ਚੋਂ ਬਚ ਕੇ ਨਿੱਕਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਪੱਥਰ ਸੁੱਟਣ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ਼ ਮਾਰਕੁੱਟ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਮੂਹਿਕ ਬਲਾਤਕਾਰ, ਮਾਨਸਿਕ ਤੇ ਸਰੀਰਕ ਤਸੀਹੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੂਜਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਦਲਦਲ ਚੋਂ ਬੱਚ ਕੇ ਨਿੱਕਲ ਵੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਦਲਦਲ ਦਾ ਚਿੱਕੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ’ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਆਮ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਉਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ।

ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਢਾਂਚੇ ਨੇ ਪੋਰਨ ਸੱਨਅਤ ਤੇ ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਮਰਦ – ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ “ਅਜ਼ਾਦੀ ਤੇ ਜਮਹੂਰੀਅਤ” ਦੇ ਪਰਦੇ ਹੇਠ ਸੈਕਸ ਕਾਮਿਆਂ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਤੇ ਕਈ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਧਾਰਾਵਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੈਕਸ ਕਾਮਿਆਂ ਦੀ ਲੁੱਟ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਤਨਖਾਹ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਬੇਹੱਦ ਬੇਤੁਕਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਅਸਲ ’ਚ ਇਹ ਸੈਕਸ ਕਾਮੇ ਨਹੀਂ “ਸੈਕਸ ਗੁਲਾਮ” ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਜੂਲੇ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਮੌਜੂਦਾ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਤਨਖ਼ਾਹ ਵਾਧੇ ਵਰਗੀਆਂ ਰਿਆਇਤਾਂ ਦੇਣ ਦੀ। ਅਸਲ ’ਚ ਇਹ ਕੋਈ ਰਿਆਇਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਇਹ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪੱਕੇ ਪੈਰੀਂ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੌਜੂਦਾ ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਢਾਂਚਾ ਉਸ ਸੱਨਅਤ ਜਾਂ ਵਪਾਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦੇਵੇਗਾ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਨਾਫਾ ਆਉਂਦਾ ਹੋਵੇ ਫਿਰ ਪੋਰਨ ਸੱਨਅਤ ਤੋਂ ਤਾਂ ਹਰ ਸਾਲ ਕਰੋੜਾਂ ਡਾਲਰਾਂ ਦਾ ਮੁਨਾਫਾ ਹੈ।

ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਕਈ ਰੂਪ ਹਨ ਪਰ ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਬਰਬਰ ਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਖ਼ਾਤਮਾ ਵੀ ਔਰਤ ਮੁਕਤੀ ਸਵਾਲ ਨਾਲ਼ ਹੀ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਹੱਲ ਹੈ – ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਆਰਥਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ। ਜੋ ਮੌਜੂਦਾ ਮੁਨਾਫੇਖੋਰ ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਢਾਂਚਾ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦੇਵੇਗਾ ਇਸ ਲਈ ਲੜਾਈ ਸਾਂਝੀ ਹੈ – ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਢਹਿ ਢੇਰੀ ਕਰਕੇ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਨਿਜ਼ਾਮ ਦਾ ਝੰਡਾ ਬੁਲੰਦ ਕਰਨਾ।

“ਤਬਦੀਲੀ ਪਸੰਦ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਲਲਕਾਰ” – ਸਾਲ 8, ਅੰਕ 12-13, ਅਗਸਤ 2019 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ

ਐਨਡੀਟੀਵੀ ਦੇ ਰਵੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਮੈਗਸੇਸੇ ਐਵਾਰਡ ਦੇਣ ਦਾ ਐਲਾਨ

ਐਨਡੀਟੀਵੀ ਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਸੰਪਾਦਕ ਨੂੰ ਐਵਾਰਡ ਮਿਲਣ ਦੇ ਸਮੁੱਚਾ ਪੱਤਰਕਾਰ ਭਾਈਚਾਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਗੌਰਵ ਮਹਿਸੂਸ

ਨਵੀਂ ਦਿਲੀ : ਐਨਡੀਟੀਵੀ ਇੰਡੀਆ ਦੇ ਬੇਬਾਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਰਵੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਸਾਲ 2019 ਦਾ ਰੇਮਨ ਮੈਗਸੇਸੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬਿਹਾਰੀ ਮੂਲ ਦੇ ਰਵੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੋ਼ਅ ‘ ਪ੍ਰਾਈਮ ਟਾਈਮ’ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਜਿੱਥੇ ਮੋਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਆਪ-ਹੁਦਰੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਦੇ ਪਾਜ ਪੱਟੇ ਹਨ ਉੱਥੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਪੈਸ਼ਲ ਸਟੋਰੀਜ਼ ਸੋ਼ਅ ਰਾਹੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ।ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਐਵਾਰਡ ਕਿਰਨ ਬੇਦੀ, ਅਰਵਿੰਦ ਕੇਜਰੀਵਾਲ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ।
ਰਵੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਐਨਡੀਟੀਵੀ ਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਸੰਪਾਦਕ ਹਨ। ਜੋ 44 ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਸਨਮਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੰਸਥਾ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਰਵੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹਨ। ਰਵੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਾਈਮ ਟਾਈਮ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਮੁੱਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਵਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੰਸਥਾ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕ ਅਵਾਜ਼ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੋ। ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਐਵਾਰਡ 1957 ਵਿਚ ਸਥਾਪਤ ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਐਵਾਰਡ ਹੈ। ਜੋ ਫਿਲੀਪਾਈਨ ਦੇ ਤੀਜੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੇਮਨ ਮੈਗਸਾਸੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਵੀਸ ਕੁਮਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਣਕਹੀ ਅਤੇ ਅਸਲੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਸਾਲ 31 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਚਾਰ ਹੋਰ ਏਸ਼ੀਆਈ ਸਖਸ਼ੀਅਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਆਂਮਾਰ ਦੇ ਕੋ ਸਵੀ ਵਿਨ , ਥਾਈਲੈਂਡ ਦੀ ਅੰਗਖਾਨਾ ਨੀਲਾਪਾਏਜਤ , ਫਿਲੀਪੀਨਜ ਦੇ ਰਾਯੇਮੰਡੋ ਪੁਜਤੇ ਕਾੲਾਬਾਏਐਬ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆਂ ਦੇ ਕਿਮ ਜੋਂਗ ਕੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ ।
ਰੇਮਨ ਮੈਗਸੇਸੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨੂੰ ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਦਰਜਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲ ਚੁੱਕਾ । ਕਿਰਨਬੇਦੀ ਅਤੇ ਅਰਵਿੰਦ ਕੇਜਰੀਵਾਲ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਵੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਸਟਰਪਤੀ ਪ੍ਰਣਬ ਮੁਕਰਜੀ ਵਲੋਂ ਗਨੇਸ਼ ਸੰਕਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਵੀ ਸਨਮਾਨਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਰਵੀਸ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਐਵਾਰਡ ਮਿਲਣ ਦੇ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਾਹੁਲ ਗਾਂਧੀ, ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਕੈਪਟਨ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਦਿਲੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਅਰਵਿੰਦ ਕੇਜਰੀਵਾਲ, ਪੀਡੀਪੀ ਚੇਅਰਪਰਸ਼ਨ ਮਹਿਬੂਬਾ ਮੁਫਤੀ, ਕਾਂਗਰਸੀ ਆਗੂ ਪ੍ਰਿਅੰਕਾਂ ਗਾਂਧੀ, ਰਣਦੀਪ ਸੁਰਜੇਵਾਲਾ, ਸਵਰਾਜ ਅਭਿਆਨ ਦੇ ਆਗੂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਤ ਭੂਸਣ, ਜਿੳਤਿਰਦਿੱਸ਼ਤਿਆ ਸਿੰਧਿਆ, ਵਧਾਈ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਇਹ ਐਵਾਰਡ ਮਿਲਣ ਦੇ ਮੀਡੀਆ ਵੈਲਫੇਅਰ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਗੁਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਅਕੀਦਾ, ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਬਲਿੰਦਰ ਬਿੰਨੀ, ਸੀਨੀਅਰ ਮੀਤ ਪ੍ਰਧਾਨ ਇੰਦਰਪਾਲ ਸਿੰਘ, ਮੀਤ ਪ੍ਰਧਾਨ ਲਾਲੀ ਫਾਸਟਵੇ, ਗੁਰਮੁੱਖ ਸਿੰਘ ਰੁਪਾਣਾ, ਮਨਦੀਪ ਸਿੰਘ ਜੋਸਨ, ਧਰਮਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਆਦਿ ਹੋਰ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਐਵਾਰਡ ਸਮੁੱਚੀ ਪੱਤਰਕਾਰਤਾ ਦਾ ਮਾਣ ਹੈ।

ਯਾਦਾਂ ਕਲਮੀ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੀਆਂ....

ਪੈਪਸੂ ਸਟੇਟ ਜਰਨਲਿਸਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਹੋਂਦ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀ ਇਹ ਤਸਵੀਰ ਅਜੋਕੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਤਸਵੀਰ ਪਟਿਆਲਾ ਵਿਚ 18 ਫਰਵਰੀ 1951 ਨੂੰ ਖਿੱਚੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਅਖ਼ਬਾਰ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਘੱਟ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਵਿਚ ਏਕਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਸਵੀਰ ਵਿਚ ਭਾਈ ਰਤਨ ਸਿੰਘ ਅਜ਼ਾਦ (ਸਟੇਟਮੈਨ), ਕੰਵਰ ਰਵੇਲ ਸਿੰਘ (ਸੰਗੀਤ ਦਰਪਣ), ਇੰਦਰ ਸਿੰਘ ਅਕਾਲੀ (ਜੰਤਾਗਗ  ਸਰਹਿੰਦ), ਭੂਸ਼ਨ ਸਰਹਿੰਦੀ (ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ), ਹਰੀ ਸਿੰਘ (ਖ਼ਾਲਸਾ ਸੇਵਕ), ਰਿਪੁਦਮਨ ਸਿੰਘ ਰਿਹਾਈ (ਨਵਾਂ ਵਕਤ), ਮੋਹਰ ਸਿੰਘ (ਰੰਗ ਪ੍ਰਭਾਤ), ਕੁਲਵੰਤ ਰਾਏ ਗੁਪਤਾ ਬਠਿੰਡਾ, ਰਾਮ ਮੂਰਤੀ ਸ਼ਰਮਾ (ਨਇਆ ਸੰਸਾਰ), ਗੁਰਚਰਨ ਸਿੰਘ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼), ਕੁਲਵੰਤ ਰਾਏ ਭਾਰਤੀ ਬਠਿੰਡਾ, ਗਗਜੀਤ ਸਿੰਘ (ਖ਼ਾਲਸਾ ਸਵੇਰ), ਗਿਆਨੀ ਗੁਰਦਿੱਤ ਸਿੰਘ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼), ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ (ਆਰਸੀ), ਵਿੱਦਿਆ ਸਾਗਰ (ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ), ਹਰਦੀਪ ਸਿੰਘ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼), ਰਾਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ (ਪੀਟੀਆਈ), ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਭਾਟੀਆ (ਜੁਆਇੰਟ ਐਡੀਟਰ ਮਿਲਾਪ), ਬਜਰੰਗ ਬਲੀ ਦੁੱਗਲ (ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ), ਜੀ ਐੱਸ ਸ਼ੇਡਾ (ਬਾਲ ਸੰਸਾਰ) ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। (ਵੇਰਵਾ : ਗੁਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਅਕੀਦਾ ਸੀਨੀਅਰ ਜਰਨਲਿਸਟ ਪਟਿਆਲਾ)

ਨਸ਼ੇ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਚ ਲੁਪਤ ਪੁਲਸ ਹੁਣ ਧਮਕਾਉਣ ਲੱਗੀ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ

ਨਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ ਕਰਨ ਉੱਤੇ ਪੁਲਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਮਹਿਲਾ ਪੱਤਰਕਾਰ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਧਮਕੀ

ਐਸ ਐਸ ਪੀ ਨੇ ਜਾਂਚ ਕਰਕੇ ਕਾਰਵਾਈ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਭਰੋਸਾ

ਕਪੂਰਥਲਾ,: ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਨਸ਼ੇ ਦੇ ਵਿਕਰਾਲ ਰੂਪ ਬਾਰੇ ਹੁਣ ਕੁਝ ਗੁੱਝਾ ਨਹੀ ਰਿਹਾ। ਮੀਡੀਆ ਹਲਕਿਆਂ ਵਲੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਇਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਨਸ਼ਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਰੇਡੀਓ ਟੀ ਵੀ ਰੰਗਲਾ ਪੰਜਾਬ ਟੋਰਾਂਟੋ ਦੀ ਬਤੌਰ ਪੱਤਰਕਾਰ ਮੈਂ ਅਮਨਦੀਪ ਕੌਰ ਹਾਂਸ  ਵੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਰੇਡੀਓ ਉਤੇ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ। 16 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਰੇਲ ਕੋਚ ਫੈਕਟਰੀ ਚ ਪੱਸਰੇ ਨਸ਼ੇ ਦੇ ਪ੍ਰਕੋਪ ਬਾਰੇ ਵੀ ਰਿਪੋਰਟ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਇਸ ਰਿਪੋਰਟ ਨੂੰ ਅਧਾਰ ਬਣਾ ਕੇ 20 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਰਾਤ 9 ਵਜੇ ਤਿੰਨ ਪੁਲਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਏ ਤੇ ਮੇਰੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਬਿਮਾਰ ਮਾਂ ਨੂ ਧਮਕਾਅ ਕੇ ਗਏ ਕਿ ਕੁਡ਼ੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ੇ ਖਿਲਾਫ ਰਿਪੋਰਟਿਂਗ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਕੇਸ ਚ ਫਸਾ ਦਿਆਂਗੇ, ਮਰਵਾ ਦਿਆਂਗੇ, ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਡਿਟੇਲ ਮੰਗੀ, ਪੁੱਤ, ਪਤੀ ਤੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਦਾਬੇ ਮਾਰੇ ਤੇ ਗਾਲਾਂ ਕੱਢੀਆਂ। ਉਕਤ ਪੁਲਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਕਿਸ ਥਾਣੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਸਨ, ਇਹ ਕੁਝ ਨਹੀ ਦੱਸਿਆ।  

ਇਸ ਮਸਲੇ ਉੱਤੇ ਅੱਜ ਪੰਜਾਬ ਹਿਊਮਨ ਰਾਈਟਸ ਆਰਗੇਨਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਚੰਡੀਗਡ਼, ਦੀ ਕਪੂਰਥਲਾ ਇਕਾਈ ਦਾ ਵਫਦ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਜਿ਼ਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਕੰਵਰ ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ, ਕਪੂਰਥਲਾ ਸਿਟੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੰਜੀਵ, ਮਹਿਲਾ ਵਿੰਗ ਦੇ ਜ਼ਿਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੇਵਾ ਮੁਕਤ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਪ੍ਰੋਮਿਲਾ ਅਰੋਡ਼ਾ, ਸੈਕਟਰੀ ਅਮਨਦੀਪ ਹਾਂਸ, ਅਤੇ ਆਰੀਆ ਸਮਾਜ ਦੇ ਕਪੂਰਥਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸ੍ਰੀ ਕਪੂਰ ਚੰਦ ਗਰਗ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਐਸ ਐਸ ਪੀ ਕਪੂਰਥਲਾ ਸ੍ਰੀ ਸਤਿੰਦਰ  ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਐਸ ਐਸ ਪੀ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਘੋਖ ਕਰਕੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਦਿੱਤਾ।

ਐਸ ਐਸ ਪੀ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਮੰਗ ਪੱਤਰ ਨਾਲ ਨੱਥੀ ਹੈ।

ਸ੍ਰੀਮਾਨ

ਐਸ ਐਸ ਪੀ ਸਾਹਿਬ

ਕਪੂਰਥਲਾ।

ਵਿਸ਼ਾ-ਪੁਲਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਨਸ਼ੇ ਖਿਲਾਫ ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਣ, ਜਾਨੋ ਮਾਰਨ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦੇਣ, ਝੂਠੇ ਕੇਸ ਚ ਫਸਾਉਣ ਅਤੇ ਮਾਂ ਨੂ ਜ਼ਲੀਲ ਕਰਨ ਬਾਬਤ।

ਸ੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ

ਸਨਿਮਰ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਅਮਨਦੀਪ ਹਾਂਸ, ਰੇਡੀਓ ਟੀ ਵੀ ਰੰਗਲਾ ਪੰਜਾਬ ਟੋਰਾਂਟੋ ਦੀ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਪੱਤਰਕਾਰ  ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਪੰਜਾਬ ਹਿਊਮਨ ਰਾਈਟਸ ਸੰਗਠਨ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਜੱਜ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬੈਂਸ, ਸੈਕਟਰੀ ਅਸ਼ਵਨੀ ਸ਼ਰਮਾ (ਐਡਵੋਕੇਟ ਹਾਈਕੋਰਟ) ਅਤੇ ਕਪੂਰਥਲਾ ਇਕਾਈ ਦੇ ਜ਼ਿਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਵੀ ਕੰਵਰ ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ ਹਨ, ਉਪਰੋਕਤ ਅਹੁਦੇਦਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਮੈਨੂਂ ਜ਼ਿਲਾ ਕਪੂਰਥਲਾ ਦੇ ਮਹਿਲਾ ਵਿੰਗ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੇਵਾ ਮੁਕਤ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਪ੍ਰੋਮਿਲਾ ਅਰੋਡ਼ਾ ਨਾਲ ਜ਼ਿਲਾ ਸੈਕਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਵਿੰਗ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। 

ਮੈਂ ਪੰਜਾਬ ਚ ਫੈਲੇ ਨਸ਼ੇ ਦੇ ਮੱਕਡ਼ ਜਾਲ ਖਿਲਾਫ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ ਰੇਡੀਓ ਤੇ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਮਕਸਦ ਸਿਰਫ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਦਲਦਲ ਚ ਫਸੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਤੇ ਇਸ ਕਾਲੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਲੋਕਾਂ ਖਿਲਾਫ ਕਾਰਵਾਈ ਚ ਪੁਲਸ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਕੋਈ ਮਦਦ ਹੋ ਸਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਕਪੂਰਥਲਾ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਹੀ ਅਕਸਰ ਜਨਤਕ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਚ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਤੋਂ ਨਸ਼ੇ ਖਿਲਾਫ ਸਹਿਯੋਗ ਮੰਗਦੇ ਹੋ। ਮੇਰਾ ਕਾਰਜ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਅਗਵਾਈ ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵਲੋਂ ਨਸ਼ੇ ਖਿਲਾਫ ਚਲਾਈ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਪਾਉਣਾ ਹੀ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀਂ ਮੈਂ ਰੇਲ ਕੋਚ ਫੈਕਟਰੀ ਚ ਪੱਸਰੇ ਨਸ਼ੇ ਦੇ ਪ੍ਰਕੋਪ ਬਾਰੇ 16 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਰੇਡੀਓ ਤੇ ਰਿਪੋਰਟ ਪਡ਼ੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਰਿਪੋਰਟ ਨੂੰ ਅਧਾਰ ਬਣਾ ਕੇ 20 ਜੁਲਾਈ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ 9 ਵਜੇ ਦੇ ਕਰੀਬ ਪੀ ਸੀ ਆਰ ਦੀ ਗੱਡੀ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਪੁਲਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਮੇਰੇ ਘਰ ਪੰਜਾਬੀ ਬਾਗ, ਕਪੂਰਥਲਾ ਆਏ, ਮੇਰੀ ਗੈਰ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਬਿਮਾਰ ਮਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਲੀਲ ਕੀਤਾ ਕਿ ਤੇਰੀ ਕੁਡ਼ੀ ਨੇ ਖਬਰ ਦੇ ਕੇ ਸਾਨੂਂ ਭਾਜਡ਼ਾਂ ਪਾਈਆਂ, ਉਹਨੂਂ ਪੇਸ਼ ਕਰ, ਨਸ਼ੇ ਖਿਲਾਫ ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ ਕਰਨੀ ਬੰਦ ਕਰੇ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਸਨੂ ਝੂਠੇ ਕੇਸ ਚ ਫਸਾ ਦਿਆਂਗੇ। ਉਕਤ ਪੁਲਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮੰਗੀ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਦਾ ਪਤਾ ਤੇ ਫੋਨ ਨਂਬਰ ਮੰਗਿਆ ਗਿਆ,  ਨਸ਼ੇ ਖਿਲਾਫ ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ ਕਰਨ ਤੋਂ ਨਾ ਰੁਕਣ ਤੇ ਮੈਨੂ ਜਾਨੋਂ ਮਾਰਨ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦੇ ਕੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਧਮਕਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਗੰਦੀਆਂ ਗਾਲਾਂ ਵੀ ਕੱਢੀਆਂ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਲੀਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਉਕਤ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫੋਨ ਤੇ ਕਿਸੇ ਐਸ ਐਚ ਓ ਨਾਲ ਵੀ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਵਾਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ ਲਈ ਧਮਕੀ ਭਰੇ ਲਹਿਜ਼ੇ ਵਿਚ ਕਿਹਾ। ਉਕਤ ਐਚ ਐਚ ਓ ਤੇ ਪੁਲਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਨੇ ਇਹ ਨਹੀ ਦਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਪੂਰਥਲਾ ਦੇ ਕਿਸ ਥਾਣੇ ਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕਿਸ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਉਤੇ ਅਜਿਹੀ ਪੁਛਗਿਛ ਕਰਨ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਰਾਤ ਵੇਲੇ। 

ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਗਦਰੀ ਬਾਬਾ ਅਰਜਨ ਸਿੰਘ ਜਗਰਾਓਂ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਅੱਤਵਾਦ ਪੀਡ਼ਤ ਵਿਧਵਾ ਹੈ। ਕਾਨੂਨ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਸਮਾਜ ਲਈ ਕਾਰਜ ਕਰਨਾ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਕਰਤੱਵ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਨਸ਼ੇ ਵਰਗੀ ਅਲਾਮਤ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਪਰਸ਼ਾਸਨ ਜ਼ਲੀਲ ਕਰਕੇ, ਜਾਨੋਂ ਮਾਰਨ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦੇ ਕੇ, ਝੂਠੇ ਕੇਸ ਚ ਫਸਾਉਣ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦੇ ਕੇ ਖਾਮੋਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਨਸ਼ਾ ਵਿਰੋਧੀ ਮੁਹਿੰਮ ਵੀ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿਚ ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।

ਮੇਰੀ ਮੰਗ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਘਰ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਪੁਛਗਿਛ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਆ ਕੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਧਮਕਾਉਣ ਵਾਲੇ , ਤੇ ਜ਼ਲੀਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੁਲਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਅਤੇ ਐਸ ਐਚ ਓ ਦਾ ਪਤਾ ਕਰਕੇ ਬਣਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਏ।

ਧੰਨਵਾਦ ਸਹਿਤ

ਅਮਨਦੀਪ ਹਾਂਸ   

265/5, ਪੰਜਾਬੀ ਬਾਗ, ਕਪੂਰਥਲਾ। ਸੰਪਰਕ ਨਂਬਰ-8360975546.

(ਕੈਪਸ਼ਨ- ਐਸ ਐਸ ਪੀ ਕਪੂਰਥਲਾ ਨੂੰ ਮੰਗ ਪੱਤਰ ਦੇਣ ਪੁੱਜੇ ਆਰੀਆ ਸਮਾਜ ਕਪੂਰਥਲਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸ੍ਰੀ ਕਪੂਰ ਚੰਦ ਗਰਗ, ਪੰਜਾਬ ਹਿਊਮਨ ਰਾਈਟਸ ਚੰਡੀਗਡ਼ ਦੇ ਕਪੂਰਥਲਾ ਜ਼ਿਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਵੀ ਕੰਵਰ ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ, ਸਿਟੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੰਜੀਵ ਅਗਰਵਾਲ, ਮਹਿਲਾ ਵਿੰਗ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੈਡਮ ਪ੍ਰੋਮਿਲਾ ਅਰੋਡ਼ਾ, ਸੈਕਟਰੀ ਅਮਨਦੀਪ ਹਾਂਸ।)

ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਸੁਰੱਖਿਆ ਐਕਟ ਤਹਿਤ ਸੱਪ ਮਾਰਨਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਜੁਰਮ

ਸੱਪਾਂ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਰੱਖੇ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਫ਼ੰਡ

ਸੱਪ ਦੇ ਕੱਟੇ ਤੋਂ ਮਰੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਦੋ ਲੱਖ ਰੁਪਏ

ਗੁਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਅਕੀਦਾ
ਪਟਿਆਲਾ : ਸੱਪ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਬੰਦਾ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਡੰਡਾ ਲੱਭਣ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਇਦ ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੋਵੇ ਕਿ ਅੱਜ 16 ਜੁਲਾਈ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਸੱਪ ਦਾ ਦਿਵਸ ਹੈ ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਸਰਕਾਰੀ ਜਾਂ ਗੈਰ ਸਰਕਾਰੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਮਨਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਸੂਬਾ ਮੁਖੀ ਕੁਲਦੀਪ ਕੁਮਾਰ ਹੋਰੀਂ ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੱਪ ਦਾ ਦਿਵਸ ਮਨਾ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਅੱਜ ਤੱਕ ਕਦੇ ਵੀ ਸੱਪ ਦਾ ਦਿਵਸ ਨਹੀਂ ਮਨਾਇਆ, ਹਾਲਾਂ ਕਿ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਸੱਪ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਸੁਰੱਖਿਆ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੇਕਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
    ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਸੱਪ ਦੇ ਕੱਟੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੇਕਰ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ 2013 ਦੇ ਨੋਟੀਫ਼ਿਕੇਸ਼ਨ ਅਨੁਸਾਰ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿਭਾਗ ਵੱਲੋਂ ਦੋ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਗੰਭੀਰ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ 60 ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਤੱਕ ਜੇਕਰ ਆਮ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹਸਪਤਾਲ ਦਾ ਇਲਾਜ ਮੁਫ਼ਤ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਖਾਂਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿਭਾਗ ਕੋਲ ਸੱਪ ਦੇ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਰੁਪਏ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਫਰਵਰੀ 2019 ਵਿਚ ਇਹ ਡਿਊਟੀ ਮੰਡੀ ਬੋਰਡ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਜੇਕਰ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿਭਾਗ ਕੋਲ ਕੋਈ ਸੱਪ ਦੇ ਕੱਟੇ ਦਾ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਲੈਣ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਮੰਡੀ ਬੋਰਡ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੱਪਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦਿਆਂ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਆਨਰੇਰੀ ਵਾਇਲਡ ਲਾਈਫਰ ਨਿਖਿਲ ਸੰਗਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿਚ 270 ਦੇ ਕਰੀਬ ਸੱਪਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਪਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਸੱਪਾਂ ਦੀਆਂ 25 ਦੇ ਕਰੀਬ ਕਿਸਮਾਂ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀਆਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕਿੰਗ ਕੋਬਰਾ (ਫਨੀਅਰ), ਕਰੇਟ, ਰਸਲਸ ਵਾਈਪਰ, ਸਾਅ ਸੀਲਡ ਵਾਈਪਰ ਆਦਿ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਕਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਂਜ ਚੈਕਡ ਕੀਲ ਬੈਕ (ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਸੱਪ), ਰੇਟ ਸਨੇਕ (ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਨ ਵਾਲਾ), ਅਜਗਰ, ਅੰਡੇ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਸੱਪ ਆਦਿ ਕਿਸਮਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ 14 ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ 7000 ਦੇ ਕਰੀਬ ਸੱਪ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਫੜ ਕੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਅੱਜ 16 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਸੱਪ ਦਿਵਸ ਹੈ ਪਰ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਨਹੀਂ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਜਦ ਕਿ ਸੱਪ ਇਕ ਗੰਭੀਰ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਣੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਰਕਾਰੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਕੋਈ ਹੈਲਪ ਲਾਈਨ ਨਹੀਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਨਾ ਹੀ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਸੱਪਾਂ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਕੋਈ ਫ਼ੰਡ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਸ ਸਬੰਧ ਵਿਚ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਸੂਬਾ ਮੁਖੀ ਕੁਲਦੀਪ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਫ਼ੋਨ ਨੰਬਰ ਹੈਲਪ ਲਾਈਨ ਹੀ ਹਨ, ਪਰ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਸੱਪਾਂ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਫ਼ੰਡ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।  ਸੱਪਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣੀ ਵੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਸਨੇਕ ਫ਼ੋਟੋ : ਘਰਾਂ  ਵਿਚੋਂ ਸੱਪ ਫੜਨ ਵਿਚ ਮਾਹਿਰ ਨਿਖਿਲ ਸੰਗਰ ਵੱਲੋਂ ਫੜੇ ਗਏ ਅਜਗਰ ਦੀ ਫਾਈਲ ਫ਼ੋਟੋ ।ਅਕੀਦਾ